So kat janae peer paraii

सो कत जानै पीर पराई।
जाकै अंतरि दरदु न पाई।। टेक।।
सह की सार सुहागनी जानै। तजि अभिमानु सुख रलीआ मानै।
तनु मनु देइ न अंतरु राखै। अवरा देखि न सुनै अभाखै।।१।।
दुखी दुहागनि दुइ पख हीनी। जिनि नाह निरंतहि भगति न कीनी।
पुरसलात का पंथु दुहेला। संग न साथी गवनु इकेला।।२।।
दुखीआ दरदवंदु दरि आइआ। बहुतु पिआस जबाबु न पाइआ।
कहि रविदास सरनि प्रभु तेरी। जिय जानहु तिउ करु गति मेरी।।३।।

Raam bin sansae gaanthi na chhutae

राम  बिन  संसे  गांठी न छूटे

काम  क्रोध  मद  मोह  माया ,इनि पंचनी  मिलि लूटै 

हम  बड़  कवि  कुलीन  हम  पंडित ,हम  जोगी  सन्यासी 

ग्यानी  गुनी  सूर  हम  दाता , यहु  मति  कदे  न  नासी 

पढै  गुनै कछु समझी  न  परई ,जौं  लौं अनभै  भाव  न  दरसे 

लोहा  हर  न  होई  धूके से , जौ पारस नहीं परसे 

कहे  'रैदास ' और असम्झासी , भूली  पदे भर्म  भौरे 

एक  आधार  नाऊ  नरहरी  कों, जीवनि प्रानधन मोरै

Raam bin sansae gaanthi na chhutae

kaam krodh mad moh maya,in panchani mil lootae

hum bad kavi kuleen hum pandit,hum jogi sanyaasi

gyaani guni soor hum data, yahi mati kade na naasi

padhae gunaekachhu samajhi na parai,jaun laun anabhae bhaav na darse

loha har na hoi dhookae se, jau paras nahin parse

kahe 'Raidaas' ar asamjhasi, bhuli padae bharm bhaure

ek adhaar naau narhari kao,jeevani praandhan morae

Sant Ravidaas ji kahte hain ki in sansaar me har koi shareer aur parmaatma ke bhram se bhramit hai.Kyunki har kisi ke man me ek prakaar ki gaanth athaart sanshay hai.Yah gaanth tabhi khul sakti hai jab Parmaatma ki kripa ho jaaye..Is manushya ko kaam,krosh,lobh,moh,maya ne loot liya hai.Yahan sabhi aham bhaav se grast hain.Har koi swayam ko gyaani,kuleen,yogi,gunvaan,vidwaan,daani samajhta hai.Aisa samjhne ki yah budhhi kabhi nasht nahi hoti.

Vastutah anubhav tab hota hai jab adhyayan karne ke baad manan bhi kiya jaaye.Yah tathya hai ki lohe ko jalaane se vo sona nahi ban jata.Yadi lohe ko sone me parivartit karna hai to use paras se chhuaya jata hai.Ravidaas ji kahte hain ki samajh na hone ke karan hi log bhramit hain.Ek narhari ke naam ka hi adhaar hai.Wohi meri jeevan naiya ke khivaya hai.Ekmaatra prabhu parmeshwar hi mere praano ka adhaar hai.

Kahi man raam naam sambhaari

Kahi man raam naam sambhaari 

Kahi man raam naam sambhaari

maya kae marmi kaha bhulo jaahigau kar jhari

deshi dhoon ihaan kaun terau saga sut nahi naari

tori sang sab doori kari hain dehinge tan jaari

praan gaye kachhu kaun terau deshi soch vichaari

bahuri ihi kalikaal maanhi jeeti bhaave haari

yah maya sab thothari re bhagati disi sab prati paari

kahe ‘Raidaas’ sati bachan gur ke jo jeeb syon bisaari

Sant Ravidaas ji apne man ko sambodhit karte hue kahte hain ki re man chet ja aur raam ka naam saawdhaani poorwak jap.Tu kyun maya m bhramit hai uljha hua hai, kyun saansaarik sukh ko sachha sukh samajh raha haii?

Is nashwar sansaar me koi bhi kisi ka nahi hai naa hi ho sakta hai.Ravidaas ji kahte hain ki jin he tu apna samajhta hain we bhi teri mritu par kuch nahi kar paayenge athaart tu is anmol samay ko pehchaan.

Re mansuhya! Jab tak sharer me praan hain tab tak har koi tera hai.Lekin jab sharer se praan nikal jaenge tab tera koi bhi nahi rahega. Is baat ka tu vichaar kar.

Ve kahte hain ki maya jhoothi hai jo is vinaashsheel jagat me avinaashi is aatma ko tarah tarah ke pralobhan aur kaamnaaon se bhatkaaye hue hai, islie maya me bhramit na ho aur bhakti ki oor badh.

Bhakti ki pratipaalna kar.Ravidaas ji kahte hain ki Guru ke vachan hi satya hain, lekin hey jeev tu guru ke sat vachano ka nirantar sumiran nahi kiya, ab tak apne jeevan me unka anusaran nahi kiya.

Govyande bhi jalvyadhi apara

Govyande bhi jalvyadhi apara

tamaen kachhu soojhat na,vaar na para

agam geh doori durantar,boli bharos na dehun

teri bhagati parohan snt arohan,mohi chadhai na lehu

loh ki naav pashaan nibojhi,sukrat bhaav bihuna

lobh tarang moh bhayo gaala,meena bhayo manleena

deenanaath sunaun beenti,kauno het vilambe

raidaas daas sant charan,mohi avlamban deejae

Sant Ravidaas ji kahte hain ki hey Govind! ye sansaar vyadhiyon ka ghar hai.isme ar paar kuch bhi to dikhayi nahi deta.

ghar iti door hai ki vahan tak pahunchna sambhaw nahi hai.boli ka bhi bharosa nahi hai.kewal aapki bhakti hi is sant(Ravidaas)

ke lie aarohan ka parohan hai.Aashay ye ki aap mujhe bhakti pradaan karen.

we kahte hain ki sadkarmon ke bina anya sabhi karm lohe ki naav jaise hain

aisi naav par pathhar lade hain,lobh roopi tarangen uthh rahi hain.mohroopi tuchh shabd uchharit ho rahe hain,machhli roop ye man usi me mast hai.

Ravidaas vinay karte hue kahte hain ke hey Prabhu! aap meri praathna sune,Vilamb kyun karte hain? hey prabho! aap mujhe santon ke charano ka aashray den jisse mera udhaar ho.